Un-Private Art. Contemporary exhibition

Επιμέλεια: Κατερίνα Σύρογλου, Μάρω Ψύρρα
Αρχιτεκτονικός σχεδιασμός: Τίνα Γκουντάρα
Γραφιστική επιμέλεια: victwr (Βίκτωρας Γκουντάρας)

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:
Plan C (Θεοδωρίδου Εύα, Δεδίδης Νίκος, Νικολάου Κωστής), Γιαμπουλντάκη Ζωή, Κολότσιος Βαγγέλης, Κούντουρας Χρήστος, Μαυρίδου Συμέλα, Μοσχοπούλου Ελίζα, Μπεζιργιαννίδου Χρύσα και Πασχαλίδης Κώστας.

Η έκθεση Un-Private Art.

Τα προσωπικά μας στοιχεία καταγράφονται σε επίσημα έγγραφα (ταυτότητες, αίτησες, εφοριακές διατυπώσεις), τα δημοσιοποιούμε όταν υποβάλουμε αιτήσεις, βιογραφικά σημειώματα. Τα προσωπικά μας σχέδια, εμπειρίες, τα καταγράφουμε, τα φωτογραφίζουμε, τα εμπιστευόμαστε σε οικεία πρόσωπα. Είναι προσωπικές εμπειρίες, στιγμές που μας ανήκουν, έχουμε ζήσει, έχουμε καταγράψει.
Η τεχνολογία μας έχει οδηγήσει σε μία νέα συμπεριφορά. Συμμετέχουμε σε διαδικτυακά συστήματα, δημοσιοποιούμε μόνοι μας γεγονότα, τα εκδίδουμε και τα πουλάμε (blog). Είναι πλέον προϊόν. Η δημοσιοποίηση γίνεται σε οθόνες, έντυπα, στο διαδίκτυο... Καταγράφονται εικόνες, σκέψεις, συμπεριφορές γεγονότα. Πολλές πληροφορίες που στο τέλος δεν καταναλώνονται καν. Τηλέφωνα εμπιστευτικά, κόκκινες γραμμές, όλα μοιάζουν αστεία όταν τώρα πια οι δορυφορικές εγκαταστάσεις σε παρακολουθούν και συλλέγουν πληροφορίες που ίσως δεν ενδιαφέρουν και κανέναν πια.
Άτομα που παρακολούθησαν την ιδιωτική τους ζωή να δημοσιοποιείται χαρακτηρίζονται θύματα. Η διάχυση της πληροφορίας είναι ο θύτης. Τελικά κινδυνεύει κανείς και ποιος?
Μέθοδοι προστασίας υπάρχουν ή πρέπει να αγνοηθούν. Γιατί έτσι εδραιώνεται ένα σύστημα τρομοκρατίας.
Πως διαχωρίζεσαι μια τέτοια κατάσταση περιορισμού. Ίσως πρέπει να είμαστε ανοιχτοί σε όλα και σε όλους.
Οι περισσότεροι απλά βομβαρδιζόμαστε από πληροφορίες που δεν διαχειριζόμαστε πια. Όσο απλά ένα πλήκτρο μας φέρνει κοντά, άλλο τόσο μας απομακρύνει. Ο μίτος της Αριάδνης έχει γίνει ένα κουβάρι που μπερδεύεται, ξετυλίγεται, καθοδηγεί αλλά δεν ξεκινά και δεν καταλήγει πουθενά.
Ο χρόνος είναι άμεσος γιατί έχει σημασία μόνον όταν συμβαίνει. Την επόμενη στιγμή μπορεί να συμβεί κάτι που θα είναι πιο σημαντικό. Όλα βρίσκονται σε μια συνεχή κίνηση, μεταλλάσσονται, μεταβιβάζονται, προσαρμόζονται. Μένουν μετέωρα, δεν καταλήγουν.
Όλοι καταφεύγουμε στον ιδιωτικό χώρο του σπιτιού για να αποζητήσουμε το καταφύγιό μας, τις ιδιωτικές μας στιγμές, την άνεση και την ανάπαυση και τον δημιουργούμε ανάλογα με τα προσωπικά μας δεδομένα ζωής...
Κ. Σ.

Η έκθεση Un-Private Art συγκεντρώνει έργα ελλήνων καλλιτεχνών που διαπραγματεύονται τις έννοιες του ιδιωτικού και του μη ιδιωτικού, σε μια εποχή που τείνει να εξαφανίσει τα άλλοτε ευδιάκριτα όρια μεταξύ προσωπικού και δημοσίου. Με αφετηρία τη δομή και τη διάταξη μιας κατοικίας, οι καλλιτέχνες αναλαμβάνουν να διεκπεραιώσουν ένα γνώριμο χώρο, να τον ανακατασκευάσουν και να μεταβάλλουν την ιστορία του, σχολιάζοντας τη διαπερατή κατασκευή των τοίχων και την αναίρεση των ορίων στη σύγχρονη εποχή. Σε αυτούς τους σύγχρονους χώρους κυριαρχούν τα έργα τέχνης που υπόκεινται «εκ φύσεως» στο παντοτινό παιχνίδι του βλέμματος. Η ιδιωτική και δημόσια τέχνη είναι πόλοι αντίθετοι στην ιστορία της τέχνης, που ωστόσο αν αναγνωστούν διαφορετικά θα παρατηρήσουμε πως πρόκειται για έναν απόλυτα κατασκευασμένο δυισμό. Την ιδιωτική τέχνη την βλέπουν λίγοι ενώ τη δημόσια πολλοί. Το έργο τέχνης «φεύγει» από τα χέρια του δημιουργού του τη στιγμή που κάποιος άλλος θα το δει, θα το αφουγκραστεί και θα συμμετάσχει στην αφηγηματική του δομή.
Το ιδιωτικό, ο ιδιωτικός χώρος και χρόνος είναι έννοιες ασαφείς που με ευκολία ενστερνίζονται οι άλλοι. Στην έκθεση Un Private Art οι χώροι του σπιτιού απογυμνώνονται μπρος στο θεατή μέσα σε ένα πλαίσιο που έχει τη δύναμη να κινείται σε διαφορετικά χωροχρονικά επίπεδα. Η έκθεση Un-Private Art είναι μια κατασκευή μέσα σε μια παλιότερη κατασκευή, το στρατόπεδο Κόδρα που στην πάροδο του χρόνου φιλοξένησε δεκάδες προσωπικές ιστορίες…Ιδιωτικές ιστορίες που ίσως κάποτε έγιναν γνωστές. Ίσως και όχι.
Μ. Ψ.

Ελίζα Μοσχοπούλου Waste. Cell. Λεπτομέρεια από εγκατάσταση, πορσελάνη, μέταλλο, ακρυλικά σε καμβά, διαστάσεις μεταβλητές (2010)

Ελίζα Μοσχοπούλου Waste. Cell. Λεπτομέρεια από εγκατάσταση, πορσελάνη, μέταλλο, ακρυλικά σε καμβά, διαστάσεις μεταβλητές (2010)