Προθεσμία Υποβολής Αιτήσεων: 2 Σεπτεμβρίου 2016

Το Κόδρα Fresh 2016 καλεί απόφοιτους (που δεν έχουν ξεπεράσει τα 5 έτη από το έτος κτήσης πτυχίου) και τελειόφοιτους φοιτητές Σχολών Καλών Τεχνών να υποβάλλουν portfolio, ώστε να συμμετάσχουν στην έκθεση "Mind the Gap" που θα πραγματοποιηθεί το Σεπτέμβριο στο Διοικητήριο του πρώην στρατοπέδου Κόδρα.

Η φετινή θεματική εστιάζει στη δημιουργική σχέση του ανθρώπου με τον αστικό χώρο, ως πεδίο ευκαιριών και αλληλεπίδρασης. Η πόλη, ένα υλικό περιβάλλον καθορισμένο από τις θεσμικές εξουσίες, λειτουργεί ως παράγοντας διαμόρφωσης των πρακτικών των ανθρώπων επιβάλλοντας ως επί το πλείστον δεδομένες νόρμες, οι οποίες αναπαράγονται στην καθημερινότητα. Όμως η εγγενής δημιουργικότητα του ατόμου, ποτέ δεν μπορεί να τιθασευτεί απόλυτα από την εξουσία. Όπου υπάρχει εξουσία, υπάρχει και αντίσταση. Στο σημείο που κάθε άτομο κατέχει ως έναν ορισμένο βαθμό εξουσία, διαθέτει και κάποιο βαθμό δραστικότητας που του επιτρέπει να παράγει τακτικές. Οι τακτικές αυτές είναι ανώνυμες, καθώς αποσιωπώνται από τις δημόσιες αναπαραστάσεις και παίρνουν τη μορφή καθημερινών πρακτικών μικρού βεληνεκούς.

Στη σύγχρονη συνθήκη της αυξανόμενης κρίσης, οι νέες θεσμικές δομές πιέζουν προς τον πολλαπλασιασμό φαινομένων μετάβασης, ανταλλαγής και αλληλοδιείσδυσης, αποσταθεροποιώντας τις δεδομένες βεβαιότητες και μαζί εκείνη της σχέσης μας με το υλικό περιβάλλον. Η αποσταθεροποίηση της αντίληψής μας για το χώρο και την υλικότητά του, πολλαπλασιάζει τις ευκαιρίες για τη διάνοιξη του αστικού χώρου προς απροσδόκητες επιτελέσεις και χρήσεις του εντός της καθημερινότητας. Οι επινοημένες πρακτικές διαπερνούν το χωροταξικό διάγραμμα της πόλης δημιουργώντας ρωγμή στον αστικό και κοινωνικό χώρο. Ο «ενδιάμεσος χώρος» που διαμορφώνεται αποτελεί ένα διάκενο του τόπου της υπαγορευμένης ευταξίας, στον οποίο οργανώνονται πολλαπλοί τόποι με κύριο χαρακτηριστικό το αόρατο και το άφατο. Η αναδυόμενη συνθήκη ευνοεί τη δυνατότητα διακίνησης ανάμεσα σε ολοένα περισσότερους υπό διαμόρφωση τόπους, στους οποίους το άτομο ελίσσεται εντός της αντίθεσης του ορατού και θεσμοθετημένου με το αόρατο και ανώνυμο.

Οι καλλιτέχνες καλούνται να ενεργοποιήσουν τη δημιουργική τους δύναμη και να καταθέσουν εικαστικές προτάσεις που άπτονται της θεματικής του ΚόδραFresh 2016. Δεκτές γίνονται προτάσεις που αξιοποιούν κάθε μέσο σύγχρονης τέχνης (ζωγραφική, γλυπτική, εγκαταστάσεις, video,performance,κ.α.). Κάθε καλλιτέχνης έχει τη δυνατότητα να καταθέσει περισσότερες από μία προτάσεις (μέχρι 5), στις οποίες αξιοποιούνται διαφορετικά μέσα έκφρασης. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στα performance έργα τέχνης, τα οποία θα παρουσιαστούν την ημέρα των εγκαινίων και κατά τη διάρκεια της έκθεσης.

Για την υποβολή της αίτησης απαιτούνται: 1) φωτογραφίες, video ή αρχεία ήχου των έργων, 2) σύντομη περιγραφή πρότασης, 3) portfolio καλλιτέχνη, 4) βιογραφικό σημείωμα και 5) στοιχεία επικοινωνίας.

Οι αιτήσεις αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
kodramindthegap@gmail.com
politismos@kalamaria.gr

Καλλιτεχνική Διευθύντρια: Μαρία Κενανίδου
Επιμελητές του Kodrafresh / Συντονιστές Πεδίου Δράσης Κόδρα:
Γεωργία Κουρκουνάκη - Μουσειολόγος, Υποψήφια Διδάκτωρ Ιστορίας της Τέχνης,
Γιάννα Καλή – Εικαστικός

 

ACTION FIELD KODRA
Municipality of Kalamaria
Komninon 60, Τ.Κ.: 55 132
Kalamaria
Thessaloniki
GREECE
Tel.: +30 231 331 4572

mind the gap

ΜΑΚΜΠΕΘ:
[...] Τολμάω να κάνω όσα ταιριάζουν
στον άντρα• όποιος τολμάει πιο πέρα δεν ειν΄άντρας
ΛΑΙΔΗ ΜΑΚΜΠΕΘ:
Τότε που τόλμαες να το κάνεις τότε ήσουν άντρας•
Κι όσο τολμάς πιο πέρα τόσο πιο πολύ θα είσαι άντρας.
(Πράξη Ι, Σκηνή 7)1

«Mind the Gap». Δεύτερη φορά, (η πρώτη το 2009), που μου ανατίθεται σε ελάχιστο χρόνο να αναλάβω το εγχείρημα της διοργάνωσης και καλλιτεχνικής διεύθυνσης του Πεδίου Δράσης Κόδρα. Η φετινή χρονιά φέρει μία ειδική συνθήκη, αυτή του ελάχιστου διαθέσιμου χρόνου, ώστε να καταφέρουμε να συνεχιστεί ο θεσμός, εκτεθειμένοι σε αυτονόητες ανεπάρκειες, δυσκολίες και απροσδόκητα εμπόδια, που προειδοποιούν «Mind the Gap!».

Το Πεδίο Δράσης Κόδρα, μέσα στην πολύχρονη πορεία του αγαπήθηκε από το κοινό του και ανήκει πλέον σ αυτό. Η ύπαρξή του, όπως αναφέρει ο Agamben, ενέχει τη συγκινησιακή τονικότητα του «self enjoyment»(αυτό- απόλαυση) κατά Deleuze και κατά Πλωτίνο ανήκει σε εκείνες τις «μικρές χαρές που το να είμαστε ευχαριστημένοι από αυτές σημαίνει να βρούμε σ’ αυτές καθαυτές τη δύναμη να αντισταθούμε στην αισχρότητα».2

Με συνέργειες μέσα σε ένα πλαίσιο «κατάστασης εξαίρεσης», στόχος μιας ομάδας καλλιτεχνών και θεωρητικών κλήθηκε για να ανταποκριθεί εποικοδομητικά και επινοητικά στην επιτακτική ανάγκη συμπαραγωγής νοήματος με μια στάση κριτική και επίκαιρη.

Βιώνουμε ήδη την οδύνη της εποχής της κρίσης. Η εποχή των ουτοπιών έχει περάσει. Οι μεγάλες αφηγήσεις έχουν καταρρεύσει. Ο αποπροσανατολισμός και το χάος που επέφεραν δημιούργησε ρήξεις, ρωγμές και κενά στο συλλογικό ασυνείδητο, οδηγώντας τελικά στην εξορία της κοινής συνείδησης. Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι η επιθυμία για ελπίδα εξόδου από την Κόλαση αυτή. Αλλά όσο αυτό «μοιάζει με αδύνατη προσπάθεια, ακριβώς αυτή η αδυνατότητα αποκαλύπτει την αποτελεσματικότητά της. Είναι η ακραία δυσκολία του έργου της απελευθέρωσης, η τραχύτητα της αντίστασης και η αρχέγονη δύναμη της επιβίωσης που μας αποκαλύπτουν το δρόμο που μέσα στο χάος μας φέρνει εναντίον του χάους.» Βλέπουμε καλά αυτό το αίσθημα αναγκαιότητας οικοδόμησης και «δημιουργίας ενός παραγωγικού φαντασιακού».3

Μέσα στο πλαίσιο αυτής της αναγκαιότητας το Κόδρα 2016, «Mind the Gap», σε αυτές τις συνθήκες εξαίρεσης, αποτελεί ακριβώς μια απόπειρα κάλυψης των κενών μας, απέναντι στις ασφυκτικές αντικειμενικές συνθήκες, με ανασχηματιστικές λύσεις, ως μήτρα κυοφορίας του γονιμοποιημένου επερχόμενου. Η επιθυμία, η διαφορά, το σώμα, το ασυνείδητο, η ηδονή, το ολισθηρό σημαίνον, η βιωμένη εμπειρία, το πολιτικό, το καθημερινό, οι μεταμφιεσμένοι και μη μύθοι, αποτελούν πάντα τον πρώιμο σπόρο και θα οδηγήσει στον τελικό καρπό μέσα από τις κατά Ντίουι διαδικασίες θέασης, ισορροπίας, ανιδιοτέλειας, αποδέσμευσης της αισθητικής εμπείρωσης με την ενσωμάτωση των πνευματικών και πρακτικών εμπειριών.4

Ένα εγχείρημα για να λάβει σάρκα και οστά, χρειάζεται μία συνθήκη που θα οδηγήσει στην έκλυσή του. Και αυτή η συνθήκη προφανώς, προκύπτει μέσα από τον διάλογο, τις αντινομίες, τις αντιθέσεις, την αναίρεση της αυταπάτης της, τον επαναπροσδιορισμό του, σε μια τέχνη που ακόμη και σήμερα κινείται ανάμεσα στο δίπολο: τελικά ο αυτοκράτορας είναι γυμνός και στην ευπροσήγορη παραίνεση του Richard Rorty: «Μη ξύνεσαι εκεί που δεν έχεις φαγούρα». Ο Χέρμαν Κοέν αναφερόμενος στην μοίρα αναφέρει «η τάξη των πραγμάτων είναι αυτή που προκαλεί και επιφέρει αυτήν την παράβαση , αυτή την πτώση».5 Ενώ ο Terry Eagleton αναφέρει πως από τη στιγμή που κάποιος έχει τη δυνατότητα να εμπλακεί ώστε η προσπάθειά του να έχει δημόσια απήχηση, μπορούμε να αναμένουμε την διαμάχη, την αντιδικία, τη διαφορά, την σύγκρουση, μία κατάσταση ακριβώς το αντίθετο από κάποια ανώδυνη ουτοπία.6 «Γιατί: κάθε άγγιγμα δίχως αιμορραγία είναι σαν play station: χάνεις-κερδίζεις, μετά γυρνάς στο ζεστό σου κρεβάτι».7

 

Μαρία Κενανίδου

 

 

1 Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Μάκμπεθ, μτφρ. Β Ρώτα, Επικαιροτητα, Αθήνα,1997, σελ 39
2 Giorgio Agamben, Derive Approdi, τευχ. 9/10, 1996
3 Α. Negri, Χάοσμος, El Mundo, 1991 και συλλογή «Ο χειμώνας τελείωσε», εκδόσεις Castelvecchi, Ρώμη, 1996
4 Monroe C. Beardsley, Ιστορία των Αισθητικών Θεωριών, εκδ. Νεφέλη,Αθήνα,1989, σελ.327
5 Hermann Cohen, Ethnik de reines Willens, 2η έκδοση, Βερολίνο 1907, σελ 362
6 Terry Eagleton, Μετά τη Θεωρία, εκδ. Μεταίχμιο ,Η Ηθική, σελ 231
7 Θανάσης Τριαρίδης, επιμ. Σαλώμη, Μονόπρακτη Τραγωδία του Oscar Wilde, εκδ. Gutenberg, σελ.213